Thuis in Wonen

Houd Huren Betaalbaar...

Nieuws van onze werkgroep wonen

Nieuwsbrief september 2018!

portfolio1 portfolio2 portfolio3 portfolio4

Huurdersraad

Reacties op publicaties op deze website zijn welkom. antwoord krijgt u altijd. Het kan soms even duren, maar u krijgt een reactie

Wij zijn lid van de Woonbond

De Nederlandse Woonbond is de landelijke belangenvereniging van huurders en woningzoekenden.

Persberichten

We sturen nog wel eens een persbericht naar een weekblad, of dagblad. Het wordt niet altijd geplaatst, daarom leest u het hier bij de Huurdersraad

small portfolio2 small portfolio4
themed object
get in touch

NIEUWS van onze werkgroep wonen

Nieuwsbrief oktober 2018

 

Petitie Behoud het Huurrecht
 

In onze vorige nieuwsbrief schreven we over het plan van sommige corporaties om de huurbescherming verder om zeep te helpen. En over een aantal andere corporaties en ook een aantal huurdersorganisaties die publiekelijk afstand nemen van deze plannen. 

Het verzet breidt zich uit en wij helpen daar graag aan mee. Via www.petities.nl kan iedereen in Nederland de petitie Behoud het Huurrecht ondertekenen. 

Wat moet wel?

Tom van Doormaal, lid van onze werkgroep, heeft een eigen reactie op de plannen geschreven: 

De woningmarkt is volledig vastgelopen, zowel de koop- als de huurmarkt, zo meldt de vorige nieuwsbrief.

Oplossing ziet de brief ook: veel meer en in hoger tempo bouwen. De woningcorporaties mogen huurders wel verleiden maar niet dwingen om te verhuizen.

Die opmerkingen zijn correct, maar vragen een principiëler uitleg, voor het zondige soort reformisten, die zich met de sociale huisvesting bemoeien. 

Daarvoor is begrip. Als wij dat begrip niet hadden, zouden wij lid van een andere partij zijn. Want het eerste probleem is dat de sociale partijen volgzaam heeft mee gewerkt aan de neoliberale ontsporing van Bloks woningmarkt.

Het tweede probleem is de verdeeldheid in de wereld der woningcorporaties en de manier waarop integere volkshuisvesters het politiek geschapen probleem pogen op te lossen, door het huurrecht in rap tempo af te breken. Daarmee verdwijnt een hoeksteen van de sociale huursector en van de egalitaire verzorgingsstaat die wij hebben ingericht.

Het zondig reformisme moet de brug vormen in de verdeeldheid, die ons krachteloos dreigt te maken, juist nu eenheid nodig is. Vele hebben zich vergist, met de verhuurdersbijdrage, met bezuinigingen, met pleidooien voor marktconforme huren, met het terugsturen van corporaties naar hun kerntaken. We zullen opnieuw moeten leren, waarvoor we sociale huisvesting doen en hoe we daarin effectief zijn. 

Verwarring

Waar komt de verwarring vandaan? Het vraagt een scherpe analyse, maar er kan schetsmatig wel iets over gezegd worden.

Politiek is te zeer management van de publieke zaak geworden: een sociaal probleem is een budget geworden, een getal, een boekingsregel. Het effect daarvan is dat minder wordt gekeken naar de doelstelling van beleid, maar meer naar de effecten van het beleid in de boekhouding.

Passend huisvesten werd zo segregatie naar inkomen en sociale klasse. De euro die werd geïnvesteerd, diende per belang en groep rendabel te zijn en dat moest tot uiting komen in de boeken.

Politiek is veranderd door de sociale media: organiseren van belangen is gemakkelijker geworden en daardoor zijn politieke verbindingen vluchtiger, politieke expressie gefragmenteerder. De steun van het brede midden voor de sociale huisvesting lijkt verdwenen.

De verhuurdersbijdrage beende de mogelijkheden van de sociale huisvesters uit en doet dat nog steeds. De legalistische gedachte bij sommige corporaties is: als het parlement dat zo wilde, moeten we binnen dat kader naar nieuwe oplossingen zoeken. Dat lijkt geen goede conclusie.

De sociale verhuur was bedoeld om de lagere inkomens aan goede woonruimte te helpen en voorts om de zwakkeren op de woningmarkt bescherming te bieden tegen de willekeur van financieel machtiger partijen. De neoliberale beleidswijzigingen van de laatste decennia hebben de woningmarkt opnieuw gedefinieerd en voor die nieuwe definitie probeert een aantal grote corporaties oplossingen te vinden.

Zij zouden echter ook tot het oordeel kunnen komen dat het overheidsbeleid dat strijdig is met hun missie, niet hun probleem is en anders moet worden opgelost. 

Rijksbeleid

Het beleid van de vorige minister Blok moet huurdersvijandig worden genoemd: de financiële condities voor sociale verhuurders zijn verslechterd, de ruimte om te handelen is beperkt, aan huurbescherming werd gemorreld.

Het beleid ten aanzien van de koopwoningen bleef behoedzaam; alleen de regels over hypotheken werden verstrakt, mede doordat de lage rente lichtzinnige financiering bevordert, maar de beperking van de hypotheekrenteaftrek blijft weinig krachtdadig. Het beleid van Blok was innerlijk strijdig: sterkere huurders werden richting koopsector gedreven, maar starten als koper werd juist lastiger.

Zo ontstaat een wederom volstrekt overspannen koopwoningmarkt en een benarde sociale huurmarkt: kenmerk van beide markten, schaarste aan betaalbare woonruimte.

Dat is niet zonder tragiek: al jaren is de rente op een extreem laag niveau, dus veel bouwen met beperkte rentelasten was mogelijk geweest. Het is een historisch verzuim dat ideoloog Blok met zich mee moet dragen. 

Wat moet wel?

Wat een markt is, beslissen we gezamenlijk, in onze politiek. De markt is dus geen natuurverschijnsel, maar wordt ingericht op basis van politieke wensen en realistische opvattingen over de uitvoerbaarheid daarvan.

Wat moet de woningmarkt doen? De woningmarkt moet

-         Op een ontspannen wijze zijn verdelende functie vervullen;

-         Betaalbare woonruimte bieden voor alle inkomens, in huursector en koopsector;

-         De zwakkere woningzoekende beschermen;

-         De producenten van woonruimte de juiste impulsen geven;

-         Rechtvaardigheid bevorderen.

Het betekent dat we ons los moeten maken van het redeneren in getallen, budgetten en rendementen. Huisvesting is geen voorziening, maar een eigensoortig en eigenstandig sociaal beleid dat gericht is op de grondwettelijke taak van voldoende woonruimte voor alle ingezetenen.

Sinds het begin van de 20ste eeuw hebben wij vorm gegeven aan deze vijf punten en dat heeft ons een redelijk egalitaire en ontspannen samenleving opgeleverd. Juist door de brede inzet van het instrumentarium van de sociale huisvesting kon die ontspannen samenleving groeien. Het belang van burgers bij het overheidsbeleid leidde tot een sterk draagvlak voor de verzorgingsstaat.

Inmiddels wijzen de statistieken uit dat de lonen al decennia stagneren, terwijl het rendement op kapitaal uitstekend is. Dat betekent dat ook omwille van de gelijkheid alles pleit voor een herstel en versterking van de sociale woningbouw en een hernieuwde bereikbaarheid van koopwoningen.

 

 

slide up button

Blijf op de hoogte, u leest Huurdersnieuws het eerst op onze site

We doen het voor de Huurders